Tiny en Judy op reis naar Amsterdam

Anderhalf jaar geleden kreeg ik als verjaardagsgeschenk van vriendin Judy een dagje Amsterdam cadeau. We spraken al snel af en al even snel moesten we ons tripje verschuiven omdat er "iets" tussenkwam waardoor we niet konden gaan. Dit gebeurde verschillende keren. Dan was het omwille van het slechte weer, het TE warme weer, dan weer door het werk of ziekte maar nu was het zo ver. We prikten niet één maar twee nieuwe datums op de kalender.

Ze voorspelden mooi lente weer met wat bewolking in de namiddag. Gepakt en gezakt stond ik om 9 uur bij Judy aan de deur. We reden naar het treinstation van Weert. Je ticket koop je gewoon in het winkeltje op het perron. Normaal kostte een ticket heen en terug 77 euro 2de klas voor 2 personen, maar nu was er een aanbieding, 43 euro, 1ste klas.

We hadden er zin in en hadden al een slappe lach voor de trein goed en wel vertrokken was. Ik zag door de spleet van de zetel voor ons dat de vrouw van het koppel spontaan met ons mee moest lachen. Op een gegeven moment draaide ze zich om en vroeg waar we naartoe gingen en dat ze het geweldig vond dat wij zo aan't lachen waren. Wat geweldig is op de Nederlandse intercity trein is dat je er een Starbucks coffee kan drinken. Nog meer gelach toen de man vroeg "mild of sterk?" en waarop Judy zei "neen, zwart graag." Judy verstond melk of suiker. Enfin, anderhalf uur later stond ik voor de allereerste keer in Amsterdam!
Judy is bibliothecaresse en sinds de bib naast het station ligt liepen we er even binnen. Een serieus gebouw die bib met zijn ontelbare Apple computers!

Het station ligt zo goed als in het centrum van A'dam. De grote weg oversteken en je loopt zo de smalle straatjes in. Het was al lunchtijd en we vonden al snel een leuk heel klein bistro-tje (ik ben de naam kwijt) We kozen voor een club sandwich met kip en spek. Wat een geval! Hoe moest ik dat tussen mijn tanden krijgen zonder mijn mond te scheuren. Er zat in elk van het superlekker brood een ijzeren prikker om de toren samen te houden. Bij de eerste halve boterham had ik hem eruit getrokken en het was een hele "struggle" om alles tussen mijn brood te bewaren. Bij de tweede helft dacht ik, laten we die prikker er maar in steken tot ik aan de helft zit! GEEN GOED IDEE. Beet ik me toch niet op die ijzeren prikker zeker, een stukje tand af! Gelukkig heeft die tand maar een heel klein scherp hoekje nu.

Het weer was ideaal, mijn jas verdween al snel in de "sjakosch" We liepen langs de wallen door de negen straatjes, we bewonderden de scheve gevels al moesten we goed kijken waar we liepen want de straatstenen liggen er in Amsterdam al even schots en scheef bij als de huizen. Judy wist me te vertellen dat veel panden opslag huizen waren, overal hingen er haken aan het dak die dienden om goederen naar boven te trekken. Doordat de huizen over de gracht leunen botsten de goederen niet tegen de huizen.
Bij toeval kwamen we aan aan het homo monument. Judy wist dat het Anna Frank huis hier ergens moest zijn. We vroegen het aan een voorbijganger en die zei, daar waar ze in de rij staan! Al snel beslisten we dat we geen zin hadden om aan het eind van die LANGE rij te gaan aanschuiven. Dan zou onze namiddag al snel om zijn. We dronken iets en wandelden verder naar de Dam. Dit is een indrukwekkend plein. Hier voelde het ineens ook erg toeristisch aan. Mensen genoten van de vele entertainers, de duiven en het zonnetje. Er hing wel een relaxed sfeertje. We besloten nog een rondvaart te maken en wandelden terug richting station waar de vele tourboten aan wal liggen. We kozen voor een rondvaart van een uur. Onze voeten waren ook blij met deze beslissing. De rondvaart was interessant en onze kapitein zijn engels was hilarisch!

Het werd al snel 6 uur, we besloten nog iets te gaan eten voor we naar huis treinden. We wandelden door een smal straatje met tal van coffee en sexshops. De geur die uit de coffeeshops kwam was zo sterk dat ik amper durfde te ademen ;-) ik voelde me niet echt op mijn gemak in deze buurt. Dicht bij het station liepen we in een zaak binnen. We moesten beiden naar het toilet maar Judy ging eerst. Ze had een rare blik op haar gezicht. Ik vroeg haar wat er scheelde. "Dit is hier de Russische maffia", zei ze. Heel louche hier boven. Ik zou niet naar toilet gaan als ik van u was, daar hangt heel raar volk rond. Ze was ook niet op haar gemak toen ik een foto in de zaak nam. Veel honger hadden we niet. We bestelden elk een halve rack spareribs. Het smaakte zeer goed, maar Judy was pas weer op haar gemak toen we de zaak verlieten ;-)

We wandelden terug naar het station waar we al snel een aansluiting naar Weert hadden. 1ste klas op het bovenverdiep in de silence cabine. Goed dat er niemand in deze cabine zat want wij twee en silence?!?! We hebben er nog heel wat afgelachen met de kitsch die Judy kocht in Amsterdam. Zoals de koningin en Judy's mousse Hollandse klompensloefen!

Precies 12 uur later waren we weer in Weert. Wat heb ik genoten van mijn verjaardagsgeschenk! Bedank Judy voor de uiterst fijne dag!

Hier is de link naar alle foto's

Tiny en vrienden gaan shoppen

Deze keer gingen (foto vlnr) Miet, Rita, ik en Ann niet ontbijten maar wel "op schoolreis naar het Designer outlet in Roermond.". Zo lachten we er toch om want ik had net als vroeger de nacht voor de schoolreis slecht geslapen! Ann zag ons meer als de Gooische vrouwen. Grappig wel!
We hadden bij Rita thuis afgesproken om 10 uur. Oh dat wordt een vermoeiende dag zei Charlotte, de dochter van Rita. Ze bedoelde niet dat het dagje shoppen vermoeiend ging zijn maar maar met een dagje op tjoek met de altijd goedlachse en babbelkous Ann en Miet. Je moet weten als Ann begint te lachen, lacht iedereen mee! Gewoonweg zalig en aanstekelijk!!!

Deze dag kon niet stuk! Ik keek er ontzettend naar uit om nog eens niet in mijn eentje te moeten shoppen. Het is al 15 jaar geleden dat ik er nog in Roermond geweest ben. Toen zag het er rommelig uit maar nu mag het zeker met Maasmechelen village vergeleken worden, ik vind het zelfs leuker in Roermond en je kan er ook lekker eten, heerlijke koffie drinken en je zit op wandelafstand van het winkelcentrum. Jammer dat ik mijn camera thuis vergeten was.

Ik was niet van plan om voor mezelf te shoppen want ik wist op voorhand dat er geen grote maten winkels zijn. Mijn man=lief maar mijn man is helemaal gene man die graag winkelt, nog erger, hij vindt het een ramp. Mijn plan was, kleren kopen voor hem. Gelukkig heb ik daar een goed oog voor en wat ik koop past hem meestal ook. Miet had haar voorjaarsaankopen al gedaan en was niet van plan iets te kopen maar Miet zag deze mooie rode zomerschoenen waar ze toch geen neen tegen kon zeggen!
Bij Strellson zag ik een lederen jas hangen die ik wel mooi vond voor Ed. Ruilen mocht niet dus ik moest zeker zijn dat hij zou passen. Miet en ik gingen op zoek naar een slachtoffer in de winkel dat het postuur van Eddy had. De man, een allochtoon Duitser begreep heel snel dat hij als mannequin moest dienen. Ik keurde de jas goed en kocht hem. Als hij Ed niet past zal ik mijne Luc wel eens langssturen zei Ann, hij zou hem dan wel overkopen! Rita moest vooral sportkledij voor haar kinderen kopen. Al snel vulden al onze handen zich meer en meer met allerhande spullen. Ik kocht verder nog 3 Marco Polo T-shirts, een hemd met korte mouwen en 3 paar sokken. Rita en ik kochten ook nog elk een groene sjaal die voortaan onze nek zal sieren bij elke play-off wedstrijd van de handbal.

4 vrouwen op sjoek betekend ook veel koffiepauzes. Bij de eerste pauze gingen we eten want het was ondertussen al middag. Bij La Place, dat we kennen van in Maastricht, is het altijd wel lekker en gezond eten. Ik at er een broodje rosbief nom nom!. De koffie zouden we op onze volgende halte drinken. Bij cafe-pizzeria Staccato dronken we een zeer lekkere cappuccino. Rita en Miet hadden een winterjas aan, Ann en ik vonden dat we onze winterjassen al weg konden hangen want wij hadden de voorbije dagen de zon gezien en droegen een vrij lichte jas. Goh wat hadden we daar spijt van!!! Als we dement waren kon je ons wijsmaken dat het december was in plaats van de maart. ZO KOUD!!!!

Tegen 5 uur wandelden we naar het centrum van Roermond. Het was lachen geblazen toen we eerst onze eerste lading gevulde zakken naar de auto brachten. De koffer van de jeep lag opgestapeld vol. Het onderwerp Gooische vrouwen kwam weer boven al heeft geen van ons die serie ooit gevolgd.
In het centrum van Roermond speelde Rita de perfecte gids. Zij had thuis haar les goed geleerd. Aan de Munsterkerk zei Rita " en in deze kerk kunnen we gaan kijken naar een praalgraf" en de zoveelste schaterlach galmde over het plein van Roermond.

Hoe later het werd, hoe kouder. Bij MS mode kocht ik een zwarte jacket die ik meteen aanhield. Dat voelde toch al iets warmer. Ann kocht er nog een mooi joggingpak. Rita stapte binnen bij een mooi design geschenken winkeltje a la Rafali in Hasselt. Miet zag er een mooie bolletjes handtas maar hing ze toch weer terug aan de kapstok en zei. Je kan niet alles willen. Awel zei Ann, wil je ze voor je verjaardag in mei? Miet kon dit aanbod niet weerstaan en huppelde lichtjes van blijdschap. Ann kocht er voor zichzelf nog een toiletzak voor haar vakantie naar Turkije. Ik kon niet weerstaan aan de welbekende Alessi cactus wc borstel.

Aan de verkoopster vroegen we naar een lekker restaurantje. "hier iets verderop de straat in en dan meteen aan de linker kant is er een lekkere italiaan en ze zijn er erg vriendelijk"
We vonden restaurant Piero in de bakkerstraat al snel. Op het eerste zicht een klein gezellig restaurantje. We kregen de kaart en bestelden meteen een fles S.Pellegrino. De waterglazen waren lelijk en we dronken het water wat we zelf moesten inschenken dan maar uit de wijnglazen. De uitbaters hadden niet veel oog voor ons maar zaten gezellig te kletsen. Het leek alsof ze een vakantie aan het bespreken/zoeken waren. Dat is natuurlijk belangrijker dan je klanten zeg maar ;) Na enige tijd kwam "Gemma" dan toch de bestelling opnemen. Ann en Rita kozen voor een lasagna, Miet en ikzelf voor een vegetarische spaghetti. Het brood liet op zich wachten. "Hopelijk krijgen we niet dat oud frans brood wat daar vooraan ligt, dat ziet eruit alsof het van gisteren is" zei Ann. Toen onze gerechten geserveerd werden kregen we ook het brood wat wel warm en lekker was. Kaas moesten we vragen!

Ik weet niet of wij zo verwend zijn in Belgie maar als dit een goed italiaans restaurantje was?! Nou dan moeten jullie maar eens naar Hasselt afzakken! Onze italianen koken veel lekkerder! Miet was het met me eens, de pasta was flauw en smaakloos. Hij was zelfs "over" het al dente. Ann was ook niet overtuigd van hare lasagna met dezelfde saus als onze spaghetti. Rita vond die van haar klassieke lasagna wel ok. Ach ja, we genoten van het feit dat we ergens warm binnen zaten in goed gezelschap. Moest je toch ooit bij Piero in Roermond gaan eten moet je zeker een bezoekje brengen aan het damestoilet. Een uniek plekje!!! Rode muren en een wc bril met rode rozen, een mandje met tampons en maandverband. Je handen kan je in het 'pompbakske' wat langs het toilet hangt niet wassen want er hing een soort tuinslang aan die naar het plafond leidde. Voor je het toilet verlaat hangt er wel een plaatje aan de deur, handen wassen voor het verlaten. Wat een gekke WC! Echt wel jammer dat ik mijn camera niet mee had.

Onze laatste koffie dronken we bij, ik dacht, Segafredo en om 21:30 waren we weer thuis bij Rita. De 18 zakken met mooie spullen vielen haast uit de koffer van de Jeep. Ne mega geslaagde DAAAAG Roermond! Het was er weer eentje om nooit te vergeten!!!! En merci dat ik er weer bij mocht zijn!

Weer: zaterdag 12:05 zon 10°C
WW: -2.6 kg
Had: vorige week een zware verkoudheid
Bye bye: krentenboom
Beloften Dames: speelden vorige week kampioen
Een week geleden: werd Japan geteisterd door een zware aardbeving en een allesvernietigende tsunami