Tiny en vrienden gaan shoppen

Deze keer gingen (foto vlnr) Miet, Rita, ik en Ann niet ontbijten maar wel "op schoolreis naar het Designer outlet in Roermond.". Zo lachten we er toch om want ik had net als vroeger de nacht voor de schoolreis slecht geslapen! Ann zag ons meer als de Gooische vrouwen. Grappig wel!
We hadden bij Rita thuis afgesproken om 10 uur. Oh dat wordt een vermoeiende dag zei Charlotte, de dochter van Rita. Ze bedoelde niet dat het dagje shoppen vermoeiend ging zijn maar maar met een dagje op tjoek met de altijd goedlachse en babbelkous Ann en Miet. Je moet weten als Ann begint te lachen, lacht iedereen mee! Gewoonweg zalig en aanstekelijk!!!

Deze dag kon niet stuk! Ik keek er ontzettend naar uit om nog eens niet in mijn eentje te moeten shoppen. Het is al 15 jaar geleden dat ik er nog in Roermond geweest ben. Toen zag het er rommelig uit maar nu mag het zeker met Maasmechelen village vergeleken worden, ik vind het zelfs leuker in Roermond en je kan er ook lekker eten, heerlijke koffie drinken en je zit op wandelafstand van het winkelcentrum. Jammer dat ik mijn camera thuis vergeten was.

Ik was niet van plan om voor mezelf te shoppen want ik wist op voorhand dat er geen grote maten winkels zijn. Mijn man=lief maar mijn man is helemaal gene man die graag winkelt, nog erger, hij vindt het een ramp. Mijn plan was, kleren kopen voor hem. Gelukkig heb ik daar een goed oog voor en wat ik koop past hem meestal ook. Miet had haar voorjaarsaankopen al gedaan en was niet van plan iets te kopen maar Miet zag deze mooie rode zomerschoenen waar ze toch geen neen tegen kon zeggen!
Bij Strellson zag ik een lederen jas hangen die ik wel mooi vond voor Ed. Ruilen mocht niet dus ik moest zeker zijn dat hij zou passen. Miet en ik gingen op zoek naar een slachtoffer in de winkel dat het postuur van Eddy had. De man, een allochtoon Duitser begreep heel snel dat hij als mannequin moest dienen. Ik keurde de jas goed en kocht hem. Als hij Ed niet past zal ik mijne Luc wel eens langssturen zei Ann, hij zou hem dan wel overkopen! Rita moest vooral sportkledij voor haar kinderen kopen. Al snel vulden al onze handen zich meer en meer met allerhande spullen. Ik kocht verder nog 3 Marco Polo T-shirts, een hemd met korte mouwen en 3 paar sokken. Rita en ik kochten ook nog elk een groene sjaal die voortaan onze nek zal sieren bij elke play-off wedstrijd van de handbal.

4 vrouwen op sjoek betekend ook veel koffiepauzes. Bij de eerste pauze gingen we eten want het was ondertussen al middag. Bij La Place, dat we kennen van in Maastricht, is het altijd wel lekker en gezond eten. Ik at er een broodje rosbief nom nom!. De koffie zouden we op onze volgende halte drinken. Bij cafe-pizzeria Staccato dronken we een zeer lekkere cappuccino. Rita en Miet hadden een winterjas aan, Ann en ik vonden dat we onze winterjassen al weg konden hangen want wij hadden de voorbije dagen de zon gezien en droegen een vrij lichte jas. Goh wat hadden we daar spijt van!!! Als we dement waren kon je ons wijsmaken dat het december was in plaats van de maart. ZO KOUD!!!!

Tegen 5 uur wandelden we naar het centrum van Roermond. Het was lachen geblazen toen we eerst onze eerste lading gevulde zakken naar de auto brachten. De koffer van de jeep lag opgestapeld vol. Het onderwerp Gooische vrouwen kwam weer boven al heeft geen van ons die serie ooit gevolgd.
In het centrum van Roermond speelde Rita de perfecte gids. Zij had thuis haar les goed geleerd. Aan de Munsterkerk zei Rita " en in deze kerk kunnen we gaan kijken naar een praalgraf" en de zoveelste schaterlach galmde over het plein van Roermond.

Hoe later het werd, hoe kouder. Bij MS mode kocht ik een zwarte jacket die ik meteen aanhield. Dat voelde toch al iets warmer. Ann kocht er nog een mooi joggingpak. Rita stapte binnen bij een mooi design geschenken winkeltje a la Rafali in Hasselt. Miet zag er een mooie bolletjes handtas maar hing ze toch weer terug aan de kapstok en zei. Je kan niet alles willen. Awel zei Ann, wil je ze voor je verjaardag in mei? Miet kon dit aanbod niet weerstaan en huppelde lichtjes van blijdschap. Ann kocht er voor zichzelf nog een toiletzak voor haar vakantie naar Turkije. Ik kon niet weerstaan aan de welbekende Alessi cactus wc borstel.

Aan de verkoopster vroegen we naar een lekker restaurantje. "hier iets verderop de straat in en dan meteen aan de linker kant is er een lekkere italiaan en ze zijn er erg vriendelijk"
We vonden restaurant Piero in de bakkerstraat al snel. Op het eerste zicht een klein gezellig restaurantje. We kregen de kaart en bestelden meteen een fles S.Pellegrino. De waterglazen waren lelijk en we dronken het water wat we zelf moesten inschenken dan maar uit de wijnglazen. De uitbaters hadden niet veel oog voor ons maar zaten gezellig te kletsen. Het leek alsof ze een vakantie aan het bespreken/zoeken waren. Dat is natuurlijk belangrijker dan je klanten zeg maar ;) Na enige tijd kwam "Gemma" dan toch de bestelling opnemen. Ann en Rita kozen voor een lasagna, Miet en ikzelf voor een vegetarische spaghetti. Het brood liet op zich wachten. "Hopelijk krijgen we niet dat oud frans brood wat daar vooraan ligt, dat ziet eruit alsof het van gisteren is" zei Ann. Toen onze gerechten geserveerd werden kregen we ook het brood wat wel warm en lekker was. Kaas moesten we vragen!

Ik weet niet of wij zo verwend zijn in Belgie maar als dit een goed italiaans restaurantje was?! Nou dan moeten jullie maar eens naar Hasselt afzakken! Onze italianen koken veel lekkerder! Miet was het met me eens, de pasta was flauw en smaakloos. Hij was zelfs "over" het al dente. Ann was ook niet overtuigd van hare lasagna met dezelfde saus als onze spaghetti. Rita vond die van haar klassieke lasagna wel ok. Ach ja, we genoten van het feit dat we ergens warm binnen zaten in goed gezelschap. Moest je toch ooit bij Piero in Roermond gaan eten moet je zeker een bezoekje brengen aan het damestoilet. Een uniek plekje!!! Rode muren en een wc bril met rode rozen, een mandje met tampons en maandverband. Je handen kan je in het 'pompbakske' wat langs het toilet hangt niet wassen want er hing een soort tuinslang aan die naar het plafond leidde. Voor je het toilet verlaat hangt er wel een plaatje aan de deur, handen wassen voor het verlaten. Wat een gekke WC! Echt wel jammer dat ik mijn camera niet mee had.

Onze laatste koffie dronken we bij, ik dacht, Segafredo en om 21:30 waren we weer thuis bij Rita. De 18 zakken met mooie spullen vielen haast uit de koffer van de Jeep. Ne mega geslaagde DAAAAG Roermond! Het was er weer eentje om nooit te vergeten!!!! En merci dat ik er weer bij mocht zijn!

Weer: zaterdag 12:05 zon 10°C
WW: -2.6 kg
Had: vorige week een zware verkoudheid
Bye bye: krentenboom
Beloften Dames: speelden vorige week kampioen
Een week geleden: werd Japan geteisterd door een zware aardbeving en een allesvernietigende tsunami

Chuckwagon Bar-b-Que

Een tweetal maanden geleden gingen we voor de eerste keer eten bij Chuckwagon Bar-b-Que in Tongeren. De uitbater is een echte Texaan , heet Chuck en staat zelf in de keuken. Sinds we ons hart jaren geleden in Texas verloren moesten we dit restaurant zeker eens bezoeken.
De eerste keer stonden we mooi voor een gesloten deur! Jaarlijks verlof! Wat een pech!

Een week later stonden we er terug aan de deur en deze keer met succes. Ik keek echt uit naar deze tête-à-tête . Het toeval wou dat er een collega van Ed aan het tafeltje voor ons zat. Ik vind het altijd zielig als ik iemand alleen in een restaurant zie zitten. We nodigden hem uit om bij ons te komen zitten. Ik had zin in een hamburger maar Ed zijn collega zat tegenover mij en ik was bang dat ik mijne ganse, zoals mijn grootmoeder dat zo mooi kon zeggen, "kom-es-voor" ging besmodderen met de sla, ketchup en tomaat die zo langs je burger afglijden terwijl je er lekker in bijt! Ik bestelde dan maar een chili con carne in plaats van een hamburger, dat leek me veiliger.

Een tijdje geleden beloofden we Philippe, de zoon van vriendin Rita, om eens samen bij Chuck te gaan eten. Dat deden we vanavond. "Man man man wat ne Burger. Real American style!" schreef Philippe achteraf op Twitter.
We werden hartelijk ontvangen door Chuck himself met een stevige handdruk. Zijn vrouw verwelkomde ons al even hartig. We bestelden een Appetizer mix voor 3 personen als voorgerecht. Een grote ronde schotel gevuld met allerlei gefrituurde hapjes. Onion rings, cheese sticks, calamaris, chicken nuggets, fishstick, shrimp en jalapeno's met kaas en de nodige dip sausjes.

Daarna koos Philippe een double bacon & cheeseburger, Ed en ik aten een double cheeseburger.
OMG! Zo zo lekker! Het vlees, "juicy gegrild". Chuck en zijn vrouw kwamen geregeld eens aan de tafel vragen of alles naar wens was. Normaal stoort me dat als ze dat zo een vier keer komen vragen maar niet bij Chuck en zijn vrouw. Toen ze vroeg of het lekker was kon ik alleen maar "hmmm zeer lekker" zeggen. Ik vroeg haar of het Amerikaans vlees was want de smaak van de burgers waren eerder zoals die van Burgerking. Ahja zei ze, onze grill is van dezelfde 'company' als Burgerking en die leveren ook het vlees omdat de burgers maar een bepaalde dikte mogen hebben anders rollen ze na de grilltijd niet uit de grill.

We waren echt dik gegeten maar Chuck en zijn vrouw lieten ons niet buiten zonder hun Cheesecake te hebben geproefd. Echte zelfgebakken cheesecake met kersen. De beste die ik ooit gegeten heb. Ik kreeg een hele uitleg van de de vrouw. Chuck maakt de bodem uit verkruimelde speculaas waar hij nog ik weet niet wat aan toevoegt zei ze, dan Philadelphia kaas en daar doet hij ook nog iets bij, vanille geloof ik en dan bakt hij die in de oven.
Zoals ik eerder zei. Het stoort "überhaupt" niet dat ze je 5 keer komen vragen of het lekker is. Het gaat er heel familiair aan toe. Met een stevige handdruk van Chuck, een hartelijke bedankt van de vrouw en 4 stukken cheesecake reden we tevreden terug naar Hasselt.

Het weer: 2:00 7°C mistig
Ed: heeft morgen vrijdag en maandag verlof

Tout à Fait

Een echte leuke en mooie dag was het vandaag! Vanmorgen ijskristallen tegen het raam, om 11 uur scheen de zon volop en stond ik met mijn nieuwe outfit bij Rita aan de deur. Een dagje Maastricht stond op het programma.
Parkeren deden we aan het Vrijthof. Altijd gemakkelijk zo een ondergrondse parking al vind ik dat dikwijls wel duur.
Op het Vrijthof zagen we een paar gekke figuren staan. Niet moeilijk, het is bijna carnaval en dat wordt heel erg gevierd in Maastricht. We dachten dat de beelden uit papier mache waren maar ze leken wel uit porselein te zijn.

Rita trakteerde met haar sterrenrestaurant Bongo bon op een lunch bij Tout à Fait. Wat een bofkont ben ik toch ;) We werden er heel vriendelijk ontvangen. "Jullie hadden gereserveerd met een bongo bon geloof ik. Wel dames, dan zullen we jullie eens lekker verwennen vandaag." .... Ik had wel mijn camera mee maar geen papiertje en stylo zoals Myriam altijd bij heeft.
De amuses beloofden alvast dat het lekker ging zijn. We dronken een wijntje uit de Elzas en kregen er hapjes bij zoals kroepoek, gemarineerde knoflook, gevogelte balletje, de naam van de stokjes en de andere koekjes ben ik al vergeten. De beginletters van het 1 Michelin ster restaurant vonden we wel origineel bedacht.
Dan volgde een sushi die bijzonder lekker en fris smaakte en een coquille.
Het interieur van de zaak vond ik wel ok, alleen de rode ledverlichting was niet mijn smaak.
Tijd voor het voorgerecht!
3 soorten vis, het rechter was een tempura, links ervan een artisjok, dan een stukje rauwe vis, boontjes en eentje met fijne groentjes erop. De zalfjes weet ik niet meer, ik heb dan ook niet voor dokter gestudeerd ;)
Het volgend gerechtje was een kabeljauw hete bliksem. Erg lekker!
Rita ging naar het toilet en de ober kwam meteen een praatje slaan zodat ik niet in het niets moest rondkijken. Terwijl hij vertelde plooide hij Rita's serviette mooi in een driehoek en schoof haar stoel naar achter tegen dat ze terug kwam.
We dronken een half literke bru bruisend bij het eten. We wilden nog winkelen en moesten we wijn drinken zouden we te moe worden. Het gekke was, de ober had precies aan ons gezien dat wij geen wijn drinkers waren. Hij bood zelf bijna aan om een flesje water te drinken in plaats van wijn. Ik vond het trouwens een aangename joviale mens!

En toen, toen kwam het hoofdgerecht. Tja, dat was nu niet ons ding. Kwarteltje met rode biet, champignons met een mousse van levertjes of zoiets, uitjes en een gelatine achtig iets van foie gras.
De borststukjes waren echt rauw en dat vond ik echt niet lekker. Nu ja smaken verschillen en ons nagerechtje zou dat wel goed maken maar eerst kregen we nog een tussendoortje. Een leuk glaasje met passievrucht en gedroogde kokosnoot. Zooo lekker en heel fris.
Tenslotte nog het dessert. Goh wat een lekkernij. De ober vertelde ons dat het nagerecht bestond uit LEGO blokjes chocolade, ijs met lychees en een koekje weet ik veel.

We dronken nog de lekkerste cappuccino ooit. Meneer had jaren gewerkt in het Kruisherenhotel waar hij leerde cappuccino's maken.
Hij kwam nog met een tablet vol lekkers waar we nog drie toetjes mochten kiezen en er stond nog een waaiertje met flinterdunne koekjes op tafel. Een Bongo sterrenrestaurant bon kost 125 euro. We dronken een glaasje wijn als aperitief, een flesje water en een koffie en betaalde hiervoor nog eens 42 euro. Voor mij was het een geslaagd etentje ook al vond ik het hoofdgerecht minder.

Na dikke 2 uur aan tafel gezeten te hebben waren we toch wel blij dat we de benen konden strekken al duurde het voor mij niet lang of ik kreeg al pijn aan mijn voeten. Mah Tine toch! Ik droeg tamelijk nieuwe schoenen. Had ik dat maar niet gedaan. Enfin, we hebben dus nog kleine 3 uurtjes gewinkeld en dan wilden we toch nog eens naar het hotel wandelen waar de ober van Tout à fait over vertelde. Hij zei dat het Kruisherenhotel ooit een klooster geweest is. Na een keer of 3 de weg gevraagd te hebben zijn we dan iets gaan drinken in dit hotel. Ik was toch wel een beetje onder de indruk. De geschiedenis over het hotel kan je hier lezen. Maastricht heeft zoveel leuke plekjes. Wijk af van de gewone winkelstraatjes en wandel in de achterbuurten. Je zal je ogen optrekken. Een erg mooie stad is Maastricht.
Het was 7 uur toen we terug thuis waren. Ik kocht een heel fleurig sjaaltje van Desigual. Rita was ook blij met haar nieuwe broek en t-shirt.
*Een speciale dank gaat uit naar Rita voor een superleukelachdag en aan de chef van Tout à Fait voor het lekkere eten *
Als je op de foto's klikt kan je ze in een groter formaat bekijken.

Chillen

Dat ik gisteren een verwendag had terwijl Ed ocharme met stevige hoofdpijn op het werk zat gaf me toch wel een schuldgevoel! Zeker toen ik hem zag thuiskomen. Hij zag er moe uit en was stil. Een paar Sinutabs en een Sedergine hielpen zelfs niet!

Vriendin Myriam en haar man Maurice zakten van het Antwerpse af naar Hasselt en we gingen met z'n drieën lunchen bij Exquisa. Het was leuk geweest moest Ed erbij geweest zijn maar zijn drukke agenda liet het niet toe. Ik miste hem aan tafel al was het wel heel gezellig.

De lunch was deze keer verrassend lekker! Beter dan het dinner van vorig jaar in oktober. Toen trakteerden we er Eef voor haar 25ste. Ik herinner me nog het loempia-tje gevuld met één of andere puree en dat vond ik toen absoluut geen goede combinatie. Gisteren was het naar mijn smaak perfect. Myriam schreef er een mooie recensie over. Je kan die hier lezen.

Nadat we afscheid namen ging ik naar mijn afspraak bij de kapper. Na 3 maanden was dit wel hoognodig. Met een donker kleurtje en een 5 cm korter kwam ik thuis om 17:00 uur in een proper gepoetst huisje.

18:00: had ik serieus terug honger
we aten: een pannenkoek
bespraken: een werkmail
dacht: aan steentapijt voor de fotostudio
keken: komen eten en de laatste show
kropen: in bed om 1 uur
weer: nu vrijdag 12:30 10°C regen